Interpretation von Johannes Krahl zu Kak krasnje ty, ow Chryšće
Pětr Młónk
Lěpši serbski čas
Nětk wjeselće so, Serbojo,
wam schadźa krasny čas!
Hlej, wšudźom steja mužojo,
kiž dźěłaja za nas,
kiž rěča, wuča, pisaja
za Serbowstwo bjez přestaća.
Ty Budyšino wysoki,
ty sydło serbowske!
Nětk znowa schadźa we tebi
a rosće luboznje,
haj, njese płody bohate,
štož tudy serbsce syte je.
Ty Budyšinska wokolnosć,
ty serbska Łužica!
Nětk twoja serbska narodnosć
tu zaso dobywa.
Nětk zaso k sebi přistupi
tón, kiž so prjedy woněmči.
Haj, nětko čita wjesele
Serb Serbske Nowiny!
A swojej rěči dóstanje
dar krasny duchowny.
Tón ćěmny čas nětk zašoł je,
kiž sta lět Serbow ćišćeše.
žórło: Pětr Młónk: Kěrluše a spěwy, Budyšin 1879, Nr. 335
Stejimy před Hodźijskej cyrkwju na wuchadźišću wopomnjenskeje šćežki Pětra Młónka.
Wona zwjazuje stacije jeho žiwjenja a skutkowanja z kulturnymi a přirodnymi pomnikami našeje domizny. Přeprošujemy Was, po něhdźe 8 kilometrow dołhej čarje žiwjenju a skutkowanju tuteho muža slědować.
Žiwjenje a skutkowanje serbskeho małobura, rjemjeslnika a ludoweho basnika Pětra Młónka steješe w znamjenju hłubokeje lubosće k Bohu, sobučłowjekam a serbskemu ludej.
Wón je so jako syn serbskeho roboćana-chěžkarja a ćěsle w Žičenju narodźił. Byrnjež wobdarjeny šuler był, so jeho šulske kubłanje socialneho stejišća a financneho połoženja staršeju dla po sydom lětach ludoweje šule skónči. Tuž bu pastyr, pozdźišo nawukny pola nana ćěslistwo. Dźakowano swojej pilnosći a zaměrnosći sta so z připóznatym małoburom a rjemjeslnikom. W swojej Małoboršćanskej gmejnje z Praskowom a Dźiwoćicami wukonješe njesebičnje a spušćomnje wjace hač 45 lět wysoke komunalne zastojnstwa, naposledk jako gmejnski předstejićer. W swojej gmejnje běše wón muž, kotrehož słowo něšto płaćeše a pola kotrehož prošachu ludźo w najwšelakorišich naležnosćach wo radu.
Jako wuwi so srjedź 19. lětstotka tež na hornjołužiskich wsach towarstwowe žiwjenje, so Pětr Młónk tež tule zasadźowaše. Běchu to towarstwa za duchowne kubłanje (na př. Serbske ewangelsko-lutherske misionske towarstwo w Dźiwoćicach a Serbske ewangelske knižne towarstwo) abo za polěpšenje materielnych wuměnjenjow wjesnjanow (na př. Serbske burske towarstwo). Dla dobrych znajomosćow serbšćiny kaž tež němčiny a swojeje spušćomnosće bě Młónk we wjacorych towarstwach a komunalnych gremijach pismawjedźer abo pokładnik.
Za čas swojeje wojerskeje słužby 1825 do 1833 w Drježdźanach wotkry sej basnjenje a pisanje, zo by zrudobu dla dźělenja wot swójby a serbskeje domizny předźěłał a přewinył. Nimo skutkowanja jako małobur, rjemjeslnik a swójbny nan steješe wot teho časa basnjenje w srjedźišću jeho žiwjenja. Jeho basnjenja běchu kěrluše abo basnje na přikład k jubilejam, njezbožownym abo wjesołym podawkam.
Jara znaty jako ludowy basnik bu Młónk dźakowano zetkanju ze serbskim nakładnikom Janom Arnoštom Smolerjom z Budyšina, wudawaćelom serbskeje „Tydźenskeje Nowiny“ . Mužej zeznaštaj so na posedźenju Serbskeho burskeho towarstwa 1848 w Třoch Hwězdach. Nětki so nimale wšě basnje Pětra Młónka w tutej nowinje wozjewichu, kotraž sta so z tym z klětku, z kotrejež Młónk Serbow ze swojimi wjeršemi a spěwami napominaše, zabawješe abo tróštowaše. Přez swójski přikład załoži Pětr Młónk – drje bjez wotpohlada – cyłu šulu serbskeho ludoweho basnistwa. Cyłkownje stwori wjace hač 1000 poetiskich basnjenjow. Z tutych je J. A. Smoler 1879 416 jako zběrku wudał. Swoju najwyšu zjawnu česć dósta Młónk 1876, jako bu čestny sobustaw wědomostneho zjednoćenstwa Maćica Serbska.
Allgemeiner Hinweis zum Gedenkweg
Sie befinden sich hier am Beginn des Pětr-Młónk-Gedenkweges an der Gödaer Stiftkirche St. Peter und Paul und dem zugehörigen Friedhof. Ihr Weg wird begelietet mit kurzen Wegbeschreibungen bis zur nächsten Station und Hinweise auf Sehenswürdigkeiten am Wegesrand. Der gesamte Weg ist ungefähr 8 km lang, gut zu Fuß zu gehen oder mit dem Fahrrad zu befahren und unterwegs wiederholt mit Wegweisern ausgestattet. Die kürzere Verbindung von Göda direkt nach Seitschen wird für Fußgänger wegen möglicher Gefährdung durch den Straßenverkehr nicht empfohlen.
Die Benutzung des Gedenkweges erfolgt auf eigene Gefahr!
Wegbeschreibung
Am Platz sehen wir auf der Südseite die ehemalige alte Kirchschule, westwärts das jetzige Kantorat, die 1842 gebaute frühere Kirchschule und rechter Hand am Ende des Weges zum Friedhof das Gehöft des früheren Diakonatslehen. Dieses war bis in die 1930er Jahre der Sitz des zweiten Gödaer Pfarrers (Diakon). Nicht zu übersehen, der Anblick der markanten Kirche mit den weithin sichtbaren und zwei Turmspitzen. Damit sind wir bereits and der Station 2 Ehemalige alte Kirchschule